+ -Water lily pond - +

วันที่ 5 กรกฎาคม 2552

เวลา 9.05 น.

แตงร้านได้จากไปอย่างสงบ ด้วยโรคหวัด

รวมอายุได้ 1 ปี 10 เดือน.....

จริงๆแล้วเช้าวันนี้ควรจะเป็นวันที่น่ายินดีสำหรับเน ที่เพื่อนของเน (ซาฟาจัง) จะไปซ้อมใหญ่รับปริญญา และเป็นวันเกิดของเพื่อนเนอีกคนหนึ่งด้วย แต่เรื่องที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นจนได้

เนื่องจากว่าก่อนหน้านี้3วัน แตงร้านมีอาการหงอยๆซึมๆ ไม่ค่อยวิ่งเล่นเหมือนเคย และวันต่อมาก็มีอาการน้ำมูกไหล  เนจึงได้พาแตงร้านไปหาหมอที่โรงพยาบาลสัตว์เล็กที่จุฬา  คุณหมอก็ฉีดยาให้แตงร้าน1เข็ม และบอกให้มาเอายาที่เหลือไปวันรุ่งขึ้นเพราะห้องยาปิดไปแล้ว (ตอนนั้น5ทุ่มกว่าๆ) พอฉีดยาเสร็จ แตงร้านก็มีอาการดีขึ้น ไม่มีน้ำมูกไหลแล้ว และตุนเมล็ดทานตะวันได้ตามปกติ

พอวันรุ่งขึ้น เนก็ไปรับยามาให้แตงร้านกิน แต่แตงร้านก็เริ่มมีอาการท้องเสียขึ้นมาแทน และไม่ยอมกินน้ำ เนก็ให้ยาฆ่าเชื้อและยาแก้หวัดตามที่หมอสั่งมาทุกอย่าง อาการของแตงร้านก็ยังเป็นเหมือนเดิม

จนเช้าวันนี้ เนตื่นขึ้นมาว่าจะเอายามาป้อนให้แตงร้านก่อนค่อยไปอาบน้ำแต่งตัวไปงานของเพื่อน แต่พอเดินไปถึงกรงก็เห็นแตงร้านออกมานอนอยู่หน้าประตู เนก็นึกว่าแตงร้านร้อน ก็เลยเรียกไปสองครั้ง แต่มันก็ไม่ขยับ แล้วพอเนลองจิ้มตัวมันดู มันก็ไม่ขยับอีก ตัวมันแข็งทื่อ และมีมดไต่อยู่ตามตัวเต็มไปหมด

ช่วงเวลานั้น หัวเนว่างเปล่า คิดอะไรไม่ออก แต่ความรู้สึกแรกที่รับรู้ก็คือ แตงร้าน... ตายแล้ว....

 ..............................................

.........................................

...........................

................

.

.

.

ทำไมชีวิตๆหนึ่งมันถึงสั้นได้ขนาดนี้  ถึงแม้ว่าจะทำใจไว้แล้วว่าแฮมสเตอร์มีชีวิตอยู่ได้ไม่เกิน3ปี  แต่แตงร้านอยู่กับเนได้เพียงเกือบ2ปีเท่านั้นเอง ทั้งๆที่เนคิดว่าตอนกันยาปีนี้จะได้ฉลองวันเกิดพร้อมๆกับแตงร้านและแตงไทยแท้ๆ 

ถ้าเนไม่เป็นหวัดแล้วเอาแตงร้านออกมาเล่นด้วย แตงร้านก็อาจจะไม่ได้ตายวันนี้ก็เป็นได้

แต่ชีวิตที่จากไปแล้ว เราก็เรียกมันกลับคืนมาไม่ได้

แตงร้านคงจะตายอย่างสงบ ไม่ได้เจ็บปวดอะไร เพราะร่างของมันเหมือนแค่หนูแฮมสเตอร์ที่นอนหลับสนิทไปเท่านั้นเอง

เนก็ได้แต่หวังว่า แตงร้านจะไปสู่สุขคติ ได้อยู่ในภพที่ดี

ด้วยรักและอาลัยแตงร้าน

จากแม่เน.... 

---------------------------------------------------------------------

ประมวลรูปแตงร้านตอนที่ยังมีชีวิตอยู่

ยิ่งเห็นรูปยิ่งเศร้า   ทำได้อย่างเดียวแค่ปลง..... ฮือออออ

แตงไทยจ๋า..... ตอนนี้เหลือแค่เราสองคนแล้วล่ะ