บันทึกรักของแตงร้าน (2)

posted on 26 May 2009 18:31 by nenuphar

ชักจะดองนานเกินไป เลยเอาบันทึกรักของเจ้าแตงร้านมาลงให้ต่อ จะยังมีคนรออ่านอยู่ไหมหนอ?

ใครยังไม่เคยอ่านตอนแรก ก็จิ้มได้ที่นี่เลยค่า http://nenuphar.exteen.com/20081125/entry

 

ยังไงก็มาดูกันต่อละกันว่าแตงร้านจะได้รักน้องแตงกวาสมหวังหรือเปล่า เอาเลยลูกแตงร้าน เล่าต่อโลด!

แตงร้าน: ได้เลยฮะแม่เน > <

 

หลังจากที่ผมรู้ตัวว่าตกหลุมรักน้องแตงกวา คืนนั้นผมก็ไม่เป็นจะกินจะนอน แค่พลิกตัวไปมาอยู่ในบ้านก็เห็นแต่หน้าน้องแตงกวาผุดขึ้นมาเป็นพัก สุดท้ายผมก็ทนไม่ไหว ผมอยากไปหาน้องแตงกวาเหลือเกิน แค่ได้เจอหน้าหวานๆนั้นอีกสักครั้งก็ยังดี คิดได้แค่นั้น ผมก็ตัดสินใจเดินลงบันไดบ้านมา   ตอนนั้นผมคิดว่าตัวเองเป็นหนูแฮมสเตอร์ที่โชคดีที่สุดในโลกที่แม่เนไม่เคยล็อกประตูกรงของผมเลยแม้แต่ครั้งเดียว และผมก็ไม่เคยคิดจะหนีแม่เนออกไปไหนเลย (เน: น้อยไปสิตาอืด!) แต่คืนนี้ความคิดเรื่องอยากหนีเป็นเรื่องเดียวที่ผมอยากจะทำที่สุด!

 

ผมจัดการเอาฟันงับประตูกรงแล้วเขย่าแรงๆ เผื่อว่ามันจะเปิดให้ผม ประตูกรงเขยื้อนดังแก๊กๆไปตามแรงของผม แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าจะเปิดออกสักนิด ผมเลยลองยกมันขึ้น.. แกร๊ง... เสียงประตูหล่นลงที่เดิม เอ้อ... ผมพึ่งนึกได้ว่ามันเป็นประตูแบบเลื่อนขึ้นน่ะฮะ  ผมลองดึงประตูขึ้นดูอีกหลายครั้ง แต่ทำยังไงผมก็ออกไปไม่ได้ซะที ผมเลยลองเปลี่ยนวิธีเป็นมุดออกทางร่องใต้ประตูแทน  ร่องใต้ประตูมันก็เล็กนิดเดียว ผมลองเอาจมูกตัวเองมุดออกไปก่อน แล้วก็ออกแรงยกประตูขึ้น ฮึ๊ย.. ร่องประตูกว้างขึ้นแล้ว ผมรีบมุดออกไปตอนที่ประตูหล่นลงมาหนีบหลังผมพอดี อูย ความรู้สึกตอนนั้นมันเจ็บชะมัดเลย แต่ในที่สุดผมก็ออกมาข้างนอกกรงได้ล่ะน่า

 

กรงน้องแตงกวาตั้งอยู่ข้างๆกรงของผมนี่เอง ผมใช้เวลาเดินไปไม่นานก็ได้ไปเกาะอยู่ข้างๆกรงของน้องแตงกวา โอ... นั่นไง น้องแตงกวาที่น่ารักของผม เธอเห็นผมแล้วด้วย ผมว่าน้องแตงกวาก็ต้องชอบผมเหมือนกันแน่ๆเลยเพราะเธอรีบวิ่งมาหาแล้วเกาะตรงข้างกรงมองผมด้วยสายตาหวานแหววน่ารัก โอยย ใจผมจะละลายหมดแล้ว ทำไงดี น้องแตงกวาน่ารักเกินไปแล้ว....

 

ที่คนเขาว่ากันว่าความสุขมักจะอยู่กับเราได้ไม่นาน ท่าทางจะเป็นจริง เพราะผมได้นั่งมองหน้าน้องแตงกวาอยู่แค่ครู่เดียว แม่เนก็เปิดประตูห้องนอนออกมา คงกะจะมาเล่นกะผมก่อนนอน พอแม่มาถึงที่กรงผม ก็คุ้ยเปิดดูในบ้าน พอเห็นว่าผมไม่อยู่ในกรงก็เริ่มร้องเรียกหาผมเสียงดัง ผมไม่ยอมออกไปแม่เนหรอก อุตส่าห์มีโอกาสได้อยู่ใกล้ๆน้องแตงกวาทั้งที่นี่นา เป็นตายยังไงผมก็ไม่ยอมกลับกรงหรอก แต่แม่เนเนี่ยสิ ดันตาดีกว่าทุกวัน แม่หันมาเห็นผมกำลังชะเง้อมองน้องแตงกวาอยู่ในมุมมืดข้างกรงพอดิบพอดี ก็เลยจัดการคว้าผมด้วยความเร็วแสง ก่อนจะจัดการเทศน์เล็กๆน้อยๆเรื่องซนเกินเหตุ แล้วก็เก็บผมเข้ากรงตามเดิม  หึหึหึ ถึงแม่เนจะเป็นคน ยังไงก็ยังไม่ฉลาดเท่าหนูแฮมสเตอร์อย่างผมหรอก  แม่เนไม่รู้ว่าผมออกมาได้ยังไง ก็เลยไม่ได้ล็อคประตูกรงเหมือนเดิม ผมก็เลยหนีออกมาด้วยวิธีเดิมถึง3ครั้ง แต่สุดท้าย ผมก็โดนแม่เนจับกลับเข้ากรงเหมือนเดิมทั้ง3ครั้งนั่นแหล่ะ แถมครั้งสุดท้ายแม่เนล็อคประตูกรงไม่พอ ยังเอาหนังสติ๊กมามัดตรงประตูไม่ให้ผมเปิดได้อีก มันช่างน่าเศร้าชะมัด!

คืนนั้นผมเลยได้แต่นอนซึมนึกถึงน้องแตงกวาไปตลอดคืน.... น้องแตงกวาจ๋า... TT TT

 

 To be continue....

 

Comment

Comment:

Tweet

น่าสงสารจัง

#3 By หนึ่ง (118.174.9.4) on 2009-09-27 18:49

น่าสงสารแตงร้าน รออ่านตำนานรักข้ามกรงตอนต่อไป มาอัพไวๆนะ

#2 By safara on 2009-05-30 20:03

แตงร้านน่าสงสาร...แม่เนใจร้าย~

#1 By monnie on 2009-05-27 05:48