+ -Water lily pond - +

          ฉันนั่งอยู่ริมระเบียงไม้หน้าห้องนอนในค่ำคืนหนึ่งที่มีแสงดาวนับล้านดวงพร่างพรายอยู่เต็มท้องฟ้า ฉันนั่งมองท้องฟ้าอย่างชื่นชมในความสวยงามของมันอย่างเงียบๆ

แล้วทันใด ดาวตกดวงหนึ่งก็ข้ามผ่านท้องฟ้าไป ฉันรีบยกมือขึ้นพนมกับดวงดาว ในใจขอพรว่า ขอให้ฉันได้พบเจอแต่สิ่งดีๆในชีวิตด้วยเถิด 

         แสงดาวตกนั้นลับหายไป ณ ขอบฟ้าอันไกลลิบ หายลับไปพร้อมกับนำคำขอของฉันไปสู่จุดหมายปลายทาง เพื่อทำคำขอของฉันให้เป็นความจริง

        เมื่อตอนสมัยเด็ก หลังจากที่ทนนั่งทำงานหนักมาทั้งวันเพื่อหารายได้เสริมให้ครอบครัวอีกทาง พอถึงเวลาก่อนเข้านอน ฉันมักจะมานั่งมองท้องฟ้ายามค่ำคืนอย่างนี้เสมอเพื่อผ่อนคลายความเหน็ดเหนื่อยตามร่างกาย และเวลาที่นั่งมองดวงดาวบนฟากฟ้านั้น ฉันเคยคิดสงสัยว่า จริงๆแล้วดวงดาวที่อยู่บนท้องฟ้านั้นมีอยู่มากมายเพียงใดกัน และเวลาที่มีดาวตกลงมาสักดวงนั้น ดวงดาวทั้งหลายจะร่ำไห้คิดถึงดาวดวงนั้นบ้างหรือเปล่า หรือว่าจะทำเป็นเฉยเมย ราวกับว่าไม่มีดาวดวงไหนสูญหายไปกันหนอ เพราะดาวบนท้องฟ้านั้นช่างมีมายมายซะเหลือเกิน มากมายจนเกินกว่าจะนับได้ทั้งหมด เพียงแค่ดาวตกดวงหนึ่ง ก็คงจะไม่มีความหมายเท่าใดนัก

           เมื่อฉันโตขึ้น ฉันก็ได้เรียนรู้ว่าดวงดาวนั้นไม่ได้มีอารมณ์ความรู้สึกอันใดแม้เพียงนิด ดาวตกนั้นเป็นเพียงแค่เศษหิน หรือเศษดวงดาวดวงใดสักดวงในอวกาศ ที่แตกร่วง แล้วตกลงมาบนโลกก็เพียงเท่านั้น ดวงดาวที่เราเห็นกันทุกคืนก็เป็นเพียงแค่หินขนาดใหญ่ที่ไร้ประโยชน์ ไม่มีค่าอันใด แสงจากดาวตก ก็เป็นเพียงแสงจากการเผาไหม้ของเศษดาวเท่านั้น เมื่อร่วงหล่นลงมาแล้ว ก็จะหลอมละลายและสูญหายไปไม่เหลือแม้แต่เศษธุลี เหมือนกับตัวฉันที่ไม่มีผู้ใดรู้เห็นคุณค่า ฉันที่เป็นแค่เด็กหญิงน้อยๆคนหนึ่งที่หาเช้ากินค่ำ วันๆหนึ่งได้แต่ทำงานหนักเพื่อแลกเศษอาหารที่ผู้คนใจดีคอยช่วยเหลือเพื่อนำมาเลี้ยงครอบครัวและน้องๆที่ยังเล็ก

           ถึงแม้ฉันจะทำความดีมากมายเพียงใด แต่เมื่อเทียบกับผู้คนที่ร่ำรวยมีเงินทองมากมาย และทำความดีด้วยการแจกสิ่งของมีค่าต่างๆนานา ความดีที่ฉันทำจึงเป็นเพียงแค่แสงที่ริบหรี่ไม่มีผู้ใดสังเกตเห็น ก่อนจะจางหายไปในอากาศที่ขุ่นมัว

           เมื่อวันใดที่ฉันล้มลง ชีวิตของฉันก็คงสูญค่าขึ้นไปอีก ผู้คนทั้งหลายก็คงเหยียบย่ำซ้ำเติมอย่างไม่ดูดำดูดี และสุดท้ายตัวฉันก็คงไม่เหลือแม้แต่เศษธุลีเหมือนกับดวงดาวที่หล่นจากฟากฟ้ากระมัง

ความจริงนั้นช่างตรงกันข้ามกับความเพ้อฝันในวัยเด็กมากนัก...

             แต่ถึงแม้ฉันจะได้รับรู้ความจริงอันไร้ซึ่งจินตนาการเกี่ยวกับดาวตกนั้นแล้ว ฉันก็ยังคงนึกอยู่เสมอว่า ดาวตกนั้นก็ไม่ได้ไร้ประโยชน์เหมือนที่ในหนังสือเรียนที่ฉันเคยได้อ่านไปเลยซะทีเดียวหรอก ดวงดาวก็มีความสวยงามของมัน ดาวตกก็มีความสวยงามของมันเช่นกัน ไม่มีมนุษย์คนไหนปฏิเสธดาวตกได้ลงหรอกใช่ไหม ในเมื่อดวงดาวไม่ได้ร่วงหล่นลงมาให้เราได้เห็นกันทุกวันเสียหน่อย ดวงดาวที่ตกลงมา และลับตรงขอบฟ้ายามราตรีก็ยังคงเป็นเรื่องน่าทึ่งอยู่เรื่อยไป

            ผู้คนที่ได้เห็นดาวตก ต่างก็คิดจินตนาการว่า ดาวตกนั้นจะลับไป ณ ที่ใด จะลับหายไปยังก้นทะเลลึกสุดหยั่ง จะหล่นลงสู่สรวงสวรรค์ชั้นฟ้า หรือจะพุ่งตรงต่อไปบนนภาให้ผู้คนได้ชื่นชม สุดแล้วแต่ใจคนจะเฝ้าคิดฝัน แต่ถึงกระนั้นก็ยังมีผู้คนมากมายที่หวังว่าดาวตกอาจจะช่วยพาความฝันของพวกเขาไปยังที่ไกลแสนไกล หรือช่วยทำความหวังของเขาให้เป็นความจริง

            ส่วนตัวของฉันนั้น ฉันเชื่อว่าดาวตกนั้นจะนำพาคำขอของฉันไปสู่เทวดาบนสรวงสวรรค์ แล้วเทวดานั้นก็จะมาทำคำขอของฉันให้เป็นความจริงได้ในที่สุด แต่มันก็ยังคงเป็นเพียงแค่ความเชื่อที่งมงายเล็กน้อยของฉันนั่นเอง
ฉันยังไม่เคยได้สัมผัสจริงๆว่า ดาวตกนั้นจะนำความหวังของฉันมาให้ได้จริง ความหวังที่ชีวิตของฉันและครอบครัวจะดีขึ้นกว่าเดิม มีความสุขมากกว่าเดิมจะเป็นจริงหรือเปล่า จะมีข้าวกินครบทุกมื้อหรือไม่ ตัวฉันเองก็ยังไม่แน่ใจ แต่ทีนี้ล่ะ ฉันจะพิสูจน์ดูให้ได้ว่าสิ่งที่ฉันเชื่ออย่างแรงกล้านี้จะต้องเป็นจริง...สักวันหนึ่ง...

เพราะฉะนั้น

ดวงดาวจ๋า... ได้โปรดเถิด... ช่วยนำคำขอของฉันไปส่งให้ที
เทวดาจ๋า... ได้โปรดเถิด... ช่วยให้ฉันได้พบความสุขด้วยเถิด

           ฉันพนมมือสวดขอพรกับดวงดาวอย่างจริงจังอีกครั้ง ความง่วงงุนเริ่มจู่โจมเข้าสู่ห้วงสติ ร่างกายอันอ่อนล้าโรยแรงของฉันเริ่มจะทนความเหน็ดเหนื่อยไม่ไหวในที่สุด

            ฉันเดินกลับเข้าห้องนอนของตน มุดเข้าไปในมุ้งเก่าๆที่มีแต่รอยปุปะไปทั่ว แล้วจึงล้มตัวลงนอนบนเสื่อเก่าขาด เคียงข้างน้องสาวน้องชายของฉันที่นอนเรียงรายป่ายขากัน สักพักหนึ่งจึงนอนหลับไป ลอยล่องสู่ความฝันอันงดงาม ที่ซึ่งเทวดาผู้ใจดีพักอาศัยอยู่

-------------------------------------------------------

-จบ-  เรื่องสั้นเพ้อๆของเน ที่อยากให้มีใครสักคนผ่านมาอ่านบ้าง ^ ^